
Adjektiv i høyeste grad.
Han var den bestefaderligste personen jeg noen gang har møtt.
Han var den bestefaderligste mannen jeg noen gang hadde møtt.
Adjektiv
Grunnform: bestefaderlig
Han hadde et bestefaderlig forhold til sine barnebarn.
Han var bestefaderligere enn noen annen i familien.
Han var den bestefaderligste personen jeg noen gang har møtt.
Han hadde et bestefaderlig smil.
Han var bestefaderligere enn noen annen.
Han var den bestefaderligste mannen jeg noen gang hadde møtt.
















