
Substantiv i bestemt form, entall.
Grunngivinga hennes var overbevisende.
Grunngivingen var godt begrunnet.
Substantiv
Grunnform: grunngiving
Hun ga en god grunngiving for sin avgjørelse.
Grunngivinga hennes var overbevisende.
De kom med flere grunngivinger for sine handlinger.
Grunngivingene deres var ikke troverdige.
Grunngivingen var godt begrunnet.
En grunngiving er nødvendig.
Grunngivingene var godt begrunnede.
Flere grunngivinger er nødvendige.

















