
Substantiv i ubestemt form, entall.
Hun har en oppfattningsforstyrrelse.
Substantiv
Grunnform: oppfattningsforstyrrelse
Det finnes mange oppfattningsforstyrrelser.
Hun har en oppfattningsforstyrrelse.
Oppfattningsforstyrrelsen hennes er alvorlig.
Oppfattningsforstyrrelsene hennes er komplekse.

















