
Grunnform av adjektiv.
Han hadde en uforsonlig holdning til sin bror.
Han var uforsonlig i sin holdning.
Adjektiv
Grunnform: uforsonlig
Han hadde en uforsonlig holdning til sin bror.
Hun ble mer uforsonlig etter hvert som årene gikk.
Dette var den mest uforsonlige konflikten i historien.
Han var uforsonlig i sin holdning.
















