
Grunnform av adjektiv.
Hun var umåteholden i sin beundring.
Han hadde en umåteholden holdning til alkohol.
Adjektiv
Grunnform: umåteholden
Hun var umåteholden i sin beundring.
Han ble mer umåteholden i sin kritikk.
Dette var det mest umåteholdne øyeblikket i hele serien.
Han hadde en umåteholden holdning til alkohol.
Hun var mer umåteholden enn broren sin.
Han var den mest umåteholdne personen i rommet.

















