
Grunnform av adjektiv.
Han hadde en upersonlig tone i stemmen.
En upersonlig beslutning.
Adjektiv
Grunnform: upersonlig
Han hadde en upersonlig tone i stemmen.
Hun var mer upersonlig enn noen andre jeg har møtt.
Dette var den mest upersonlige samtalen jeg noen gang har hatt.
En upersonlig beslutning.
En mer upersonlig holdning.
Den mest upersonlige avgjørelsen.
















