
Grunnform av adjektiv.
Hun har en urkvinnelig utstråling.
Hun hadde en urkvinnelig utstråling.
Adjektiv
Grunnform: urkvinnelig
Hun har en urkvinnelig utstråling.
Hun er mer urkvinnelig enn søsteren sin.
Hun er den mest urkvinnelige kvinnen jeg har møtt.
Hun hadde en urkvinnelig utstråling.
Hun var mer urkvinnelig enn noen annen kvinne jeg hadde møtt.
Hun var den mest urkvinnelige kvinnen i rommet.

















