Ordliste > v > virvel
virvel
Substantiv i ubestemt form, entall.
En virvel oppstod i vannet.
Det var en virvel i elven.
Substantiv
Grunnform: virvel
- virvel (ubestemt entall)
- virvelen (bestemt entall)
- virvler (ubestemt flertall)
- virvlene (bestemt flertall)
- virvlenes (bestemt flertall)
- En del av en rotasjon eller bevegelse av en væske eller luft rundt et sentralt punkt.
Virvlene i elven var svært sterke.
Virvelen i havet var enorm.
Det var mange virvler i luften.
En virvel oppstod i vannet.
Virvlenes i elven var sterke.
Virvelen i elven var sterk.
Det var mange virvler i elven.
Det var en virvel i elven.
Virvlene i elven var sterke.
Virvelen i midten av rommet var imponerende.
