
Grunnform av adjektiv.
Teksten var veldig abstrus.
Han hadde en abstrus tankegang.
Han hadde en abstrus forklaring på hvordan det hadde skjedd.
Adjektiv
Grunnform: abstrus
Teksten var veldig abstrus.
Teksten ble abstrusere mot slutten.
Teksten var den abstruseste jeg noen gang har lest.
Han hadde en abstrus tankegang.
Hun var enda abstrusere enn broren.
Dette var den abstruseste boken jeg noen gang har lest.
Han hadde en abstrus forklaring på hvordan det hadde skjedd.
Forklaringen var abstrusere enn jeg hadde ventet.
Dette var den abstruseste forklaringen jeg noen gang hadde hørt.
















