
Substantiv i bestemt form, entall.
Dissenterten hadde en annen oppfatning enn resten av gruppen.
Substantiv
Grunnform: dissentert
Han var en dissentert som ikke kunne enes med kirken.
Dissenterten hadde en annen oppfatning enn resten av gruppen.
De var flere dissenterte som ikke kunne enes med kirken.
Dissentertene hadde en annen oppfatning enn resten av gruppen.
















