
Substantiv i bestemt form, entall.
Rømmingen fra fengselet ble fanget igjen.
Rømminga er en spesifikk type kulturmelk.
Rømmingen ble fanget.
Substantiv
Grunnform: rømming
Rømmingene fra fengselet ble fanget igjen.
Rømmingen fra fengselet ble fanget igjen.
Det var flere rømminger fra fengselet i løpet av året.
Rømming fra fengselet ble fanget igjen.
Rømmingene er en viktig del av norsk matkultur.
Rømminga er en spesifikk type kulturmelk.
Rømminger brukes ofte i norske retter.
En rømming er en kulinarisk tilberedning.
Rømmingene var på flukt.
Rømmingen ble fanget.
Det var mange rømminger fra fengselet.
En rømming ble sett i nærheten.

















